کارزار انتخابات اصفهان؛ مطالبه‌ای روی میز شورای عالی

یادداشت تحلیلی به قلم: پویا فکور

مطالبه‌گری صنفی زمانی اهمیت واقعی خود را نشان می‌دهد که از مرحله گلایه و اظهار نظر عبور کند و به یک حرکت جمعی، مستند و پیگیر تبدیل شود. آنچه امروز در کانون کارشناسان رسمی دادگستری استان اصفهان در جریان است، دقیقاً از همین جنس است؛ حرکتی که با یک مطالبه روشن آغاز شد، با همراهی صدها کارشناس ادامه پیدا کرد، از مسیر رسمی پیگیری شد و اکنون به یک اظهارنامه رسمی خطاب به شورای عالی کارشناسان رسمی دادگستری رسیده است.

این مسیر، شاید مهم‌تر از خودِ نتیجه نهایی باشد؛ زیرا نشان می‌دهد اعضای یک نهاد صنفی چگونه می‌توانند خواسته خود را از سطح یک اعتراض پراکنده، به یک مطالبه رسمی و قابل پیگیری تبدیل کنند.

از کارزار تا پیگیری رسمی؛ مطالبه‌ای که ادامه پیدا کرد

ماجرا از آنجا آغاز شد که جمعی از کارشناسان رسمی دادگستری استان اصفهان، نسبت به نحوه برگزاری انتخابات و تغییر شیوه آن به شکل مجازی، دغدغه و اعتراض خود را مطرح کردند. اما این اعتراض در همان فضای مجازی باقی نماند.

صدها نفر پای این مطالبه ایستادند و با امضای کارزار، خواسته خود را به‌صورت جمعی اعلام کردند. در ادامه نیز پیگیری متوقف نشد؛ درخواست به شکل رسمی در کانون مطرح و در فرآیند اداری ثبت شد و اکنون این مطالبه، یک گام دیگر برداشته و در قالب اظهارنامه رسمی به شورای عالی رسیده است.

اهمیت این مسیر دقیقاً در همین «ادامه دادن» است.

کارزار، پایان مطالبه‌گری نیست. ارزش یک حرکت صنفی زمانی مشخص می‌شود که پس از جمع شدن امضاها، پیگیری آن نیز ادامه پیدا کند؛ مستند شود، از مجاری قانونی عبور کند و در نهایت به میز تصمیم‌گیرنده برسد.

کارشناسان اصفهان این مسیر را طی کرده‌اند.

امضا را به پیگیری تبدیل کردند و پیگیری را به یک درخواست رسمی رساندند.

صدها امضا؛ صدایی که نمی‌توان نادیده گرفت

در یک جامعه حرفه‌ای، وقتی صدها نفر درباره یک موضوع مشخص موضع مشترک اتخاذ می‌کنند، این اتفاق را نمی‌توان صرفاً یک اعتراض فردی یا یک حاشیه انتخاباتی تلقی کرد.

البته این امضاها به‌تنهایی به معنای نمایندگی همه اعضای کانون نیست؛ اما بدون تردید نشان می‌دهد که نحوه برگزاری انتخابات، برای جمع قابل توجهی از کارشناسان اصفهانی یک دغدغه جدی است.

مهم‌تر از تعداد، این است که این جمع، خواسته خود را مستند و رسمی بیان کرده است.

در اظهارنامه‌ای که اکنون به شورای عالی ارسال شده، پرسش‌ها و مطالبات مشخصی درباره مبنای تغییر شیوه برگزاری انتخابات، امکان این تغییر و جایگاه نظر اعضای کانون مطرح شده است.

بنابراین، موضوع دیگر یک گفت‌وگوی پراکنده در فضای مجازی نیست؛ یک مطالبه مشخص است که اکنون در اختیار مرجع تصمیم‌گیر بالادستی قرار گرفته است.

وقتی مطالبه اصفهان به شورای عالی می‌رسد

تا زمانی که این بحث فقط میان اعضای کانون و مدیریت آن مطرح بود، می‌شد آن را یک مسئله داخلی تلقی کرد؛ اما اکنون که مطالبه به‌صورت رسمی در اختیار شورای عالی قرار گرفته، ماجرا وارد مرحله تازه‌ای شده است.

از اینجا به بعد، سؤال اصلی فقط این نیست که چرا کارشناسان اصفهان چنین درخواستی دارند؛ بلکه این است که شورای عالی با این مطالبه رسمی چه خواهد کرد؟

بدیهی است که تعداد امضاها به‌تنهایی جای قانون و بررسی کارشناسی را نمی‌گیرد و نمی‌توان نتیجه تصمیم را از پیش تعیین‌شده دانست. اما یک مطالبه رسمی و مستند، دست‌کم مستحق شنیده شدن، بررسی و دریافت پاسخ روشن است.

این پاسخ می‌تواند موافق یا مخالف خواسته کارزار باشد؛ اما آنچه اهمیت دارد، شفافیت در پاسخ و مشخص بودن مبنای تصمیم است.

زیرا اعتماد صنفی، فقط با پذیرش خواسته اعضا شکل نمی‌گیرد؛ بلکه با این اطمینان شکل می‌گیرد که صدای اعضا شنیده می‌شود و مطالبه آنها بی‌پاسخ نمی‌ماند.

پیام اصفهان برای جامعه کارشناسی کشور

شاید مهم‌ترین وجه این ماجرا، فراتر از موضوع انتخابات باشد.

کارشناسان اصفهان نشان داده‌اند که یک مطالبه صنفی چگونه می‌تواند مسیر خود را طی کند: از طرح یک دغدغه، به شکل‌گیری یک کارزار؛ از کارزار به ثبت رسمی؛ و از ثبت رسمی به پیگیری در سطح مرجع بالادستی.

این اتفاق می‌تواند برای کارشناسان سایر کانون‌ها نیز یک تجربه قابل تأمل باشد.

مطالبه‌گری لزوماً به معنای تقابل با مدیران نیست. می‌توان خواسته‌ای را مطرح کرد، همکاران را همراه کرد، آن را مستند ساخت و از مسیر قانونی تا رسیدن به مرجع مسئول پیگیری کرد.

آنچه به مطالبه قدرت می‌دهد، صرفاً تعداد امضاها نیست؛ استمرار و پیگیری آن است.

و اصفهان، دقیقاً همین مسیر را طی کرده است.

حالا نوبت پاسخ است

امروز کارزار کارشناسان اصفهان دیگر در مرحله «درخواست» متوقف نمانده است. این مطالبه، پس از طی یک مسیر مشخص، به‌صورت رسمی روی میز شورای عالی قرار گرفته است.

اکنون، طبیعی‌ترین انتظار جامعه کارشناسی، نه پیش‌داوری درباره نتیجه، بلکه پاسخگویی شفاف به این مطالبه است.

شاید ارزش واقعی این اتفاق نیز همین باشد؛ اینکه یک مطالبه صنفی نشان داده است می‌توان آن را جمعی کرد، مستند کرد، ادامه داد و تا سطح تصمیم‌گیری بالاتر رساند.

کارشناسان اصفهان مسیر خود را تا اینجا آمده‌اند.

کارزار را آغاز کردند، مطالبه را ادامه دادند، آن را رسمی کردند و اکنون نوبت شورای عالی است که به این صدای جمعی پاسخ دهد.

شاید امروز مسئله فقط این نباشد که انتخابات چگونه برگزار خواهد شد؛ مسئله مهم‌تر این است که در یک نهاد صنفی، با یک مطالبه جمعی و رسمی چگونه برخورد می‌شود.

و این، آزمونی است که نتیجه آن فقط برای اصفهان خواندنی نخواهد بود؛ بلکه می‌تواند برای کل جامعه کارشناسان رسمی کشور پیام داشته باشد.