▪️بازگشت روح دفاع مقدس؛ خرمشهر ها در پیش است

یادداشت اختصاصی تبیینی محمد قاسم تولایی فرد، مدیر اندیشکده تبیین اصفهان

۱. فرماندهان، هنوز جلوتر از همه‌اند

وقتی خبر شهادت فرماندهان عالی‌رتبه نظامی ایران در دفاع از خاک کشور اعلام شد، یک چیز بیشتر از همه در ذهن‌ها تداعی شد: دفاع مقدس هنوز زنده است. در جمهوری اسلامی ایران، فرماندهی هرگز به معنای نشستن در اتاق‌های شیشه‌ای و صدور دستور از راه دور نبوده است. این‌جا فرماندهی، امتداد امامت است؛ یعنی پیشاپیش لشکر ایستادن، سینه سپر کردن و جان دادن برای مردم.
فرهنگ دفاع مقدس اگرچه از دهه‌ی شصت گذشته، اما نه تنها فراموش نشده، بلکه پررنگ‌تر از همیشه در سلوک نظامی ما جاری است. همین صداقت و خلوص است که ملت ایران را با هر سلیقه و گرایش، به احترام و سوگ شهادت فرماندهانش وا می‌دارد.

۲. حمله اسرائیل، اعتراف تلخ دشمن به اقتدار ایران

حمله‌ی مستقیم اسرائیل به ایران، با همه‌ی تحلیل‌های ژئوپلیتیکش، یک پیام ساده دارد: ایران در اوج است.
اگر در جنگ رسانه‌ای سال ۱۴۰۱، تصورشان این بود که ملت ایران فروپاشیده، حالا باید به صف‌بندی جوانان ایران بنگرند. سالی که حتی سرود ملی توسط بعضی بازیکنان تیم ملی زمزمه نمی‌شد، حالا گذشته، و ما جوانانی را می‌بینیم که هنگام پخش سرود ملی، ادای احترام نظامی می‌کنند.
تهاجم فرهنگی غرب، با تمام سرمایه‌گذاری‌اش، نتوانست اصول فکری ملت ایران را بشکند. حتی چهره‌هایی از موسیقی زیرزمینی، حالا با گرایش‌های انقلابی و ملی سخن می‌گویند.

و در جنگ اقتصادی، گمانشان این بود که ایران با فشار تحریم‌ها فروخواهد پاشید. اما نظام اقتصادی فقه‌پایه و مردمی ایران، نه تنها فرو نپاشید، بلکه تاب‌آوری‌اش را نشان داد. تولید داخلی رشد کرد، تنوع کالاها بیشتر شد و صنایع مادر مانند لوازم خانگی، نساجی و مواد غذایی قدرت گرفتند. چرا دشمن حمله می‌کند؟ چون دشمن از صعود ما وحشت دارد.

۳. این‌بار میز مذاکره به میدان اقتدار تبدیل شد

مذاکرات جمهوری اسلامی ایران، دیگر نه از موضع ضعف بلکه از موضع حق‌طلبی و صلابت است. این بار، آمریکا و متحدانش دیدند که ایران در میدان دیپلماسی هم با زبان عزت سخن می‌گوید. دیگر نمی‌شود ایران را پای میز کشاند تا چیزی را به زور از او بگیرند؛ این بار ایران است که حتی در مذاکره، دشمن را منفعل کرده. برای همین، به جنگ نظامی متوسل شدند؛ چون از دیپلماسی ایران، بیشتر از موشک‌هایش زخم خورده‌اند.

۴. و حالا، ایران از “گزینه‌های روی میز” نمی‌هراسد

سال‌ها تهدید شدیم با شعار “همه گزینه‌ها روی میز است”. اما این پروپاگاندای غربی حالا به برگ‌برنده‌ی ما تبدیل شده است. آن “لولوخرخره” معروف دیگر اثر ندارد. بلکه امروز، ایران است که با ایستادگی، جهان را به تماشا واداشته است.

حمله اسرائیل، بیش از آنکه نشانه‌ی قدرت دشمن باشد، اعترافی است به شکست‌های پیاپی در عرصه‌های رسانه، اقتصاد، و سیاست. دفاع مقدس جدیدی آغاز شده؛ اما این بار نه در خرمشهر، بلکه در ذهن‌ها، بازارها و میزهای دیپلماسی.
و ما، یک‌بار دیگر، پیروز میدان خواهیم شد.