اقتصاد در خط مقدم؛ اتحاد تاریخی بخش خصوصی با قدرت نظامی ایران

یادداشت اختصاصی تبیینی محمد قاسم تولایی فرد مدیر اندیشکده تبیین اصفهان

حمله‌ی مستقیم اسرائیل به خاک ایران، یک تحول تازه و بی‌سابقه را رقم زد؛ نه در میدان نبرد، بلکه در عمق میدان اقتصاد. این بار، بازار و ارتش، تولیدگر و رزمنده، سرمایه‌گذار و فرمانده، در یک صف ایستادند.

سال‌ها دشمنان تلاش کردند نهاد بازار را از جمهوری اسلامی جدا نشان دهند؛ با روایت‌هایی چون انزوای اقتصادی، فشار تحریم، یا ناکارآمدی اقتصادی. اما آنچه کمتر دیده شد، تجربه‌ی زیسته‌ی فعالان اقتصادی در جمهوری اسلامی بود:
رشد آرام و مطمئن زیر سایه‌ی امنیت، عدالت نسبی در نظام مالیاتی، فاصله‌ی قابل توجه با مافیاهای اقتصادی، و مهم‌تر از همه ثباتی که تنها قدرت نظامی قادر به تضمین آن است.

در روزهای جنگ، بیش از همه، بازار می‌فهمد که موشک دشمن، کارخانه را هدف می‌گیرد.
امروز هیچ سرمایه‌گذار و تولیدکننده‌ای نیست که نداند امنیت، خط مقدم اقتصاد است.
برای همین است که حالا، بیش از هر مقام سیاسی یا استاد دانشگاه، این فعالان اقتصادی هستند که به معنای واقعی، حامی قدرت نظامی ایران‌اند. همانطور که قرن‌ها پیش، تجارت بریتانیا بدون اقتدار نیروی دریایی‌اش مفهومی نداشت، امروز هم هیچ تجارتی در ایران بدون قدرت سپاه و ارتش دوام نمی‌آورد.

غرب تلاش کرد در ذهن دانشجوی اقتصاد ایرانی، ارتباط اقتصاد و قدرت نظامی را سانسور کند. تا جایی که برخی اقتصاددانان ساده‌اندیش، رشد نظامی ایران را مانع توسعه اقتصادی می‌دیدند. اما امروز حقیقت روشن شده:
اقتدار موشکی ایران، نه مزاحم تولید، بلکه بزرگ‌ترین حامی تولید ملی است.

اتحاد امروز بین بازار و مقاومت، نه از جنس شعار که از جنس تجربه و فهم است. بخش خصوصی اکنون درک می‌کند اگر جمهوری اسلامی قدرت نداشت، کارخانه‌ها امروز زیر آتش دشمن نابود شده بودند. درک کرده که اگر اسلام سیاسی نبود، اگر اسلام قدرت نظامی را طرح نکرده بود، سرمایه‌گذاری مستقل در ایران ممکن نبود.

و حالا، گفتمان مقاومت، تنها در دستان سپاه و بسیج نیست؛ فعالان اقتصادی به ستون جدید مقاومت بدل شده‌اند.
بزرگ‌ترین حامیان امروز امنیت کشور، آن‌هایی هستند که در کارگاه و کارخانه، خط تولید را روشن نگه می‌دارند. آن‌ها که می‌دانند بدون امنیت، مالیات عدالت‌محور و رشد پایدار ممکن نیست.

و از اینجا، فصلی جدید آغاز می‌شود:
فصل مسئولیت‌پذیری بازار نسبت به سیاست، فصل ورود اقتصاد به قلب تمدن اسلامی، فصلی که در آن دیگر فعال اقتصادی، اجازه نخواهد داد یک چهره‌ی گیج یا مرعوب در جایگاه سیاست بنشیند.
شاید او ظاهر مذهبی نداشته باشد، اما ایمان او به اسلام سیاسی، از درک عمیقش از تجربه زیسته‌ی خود نشأت گرفته است؛ تجربه‌ای که امروز، همه‌ی ایران با آن همدل است.